۷ آبان تولدته...میدونم چی باید برات بخرم.علی رغم اصرارهای تو مبنی بر اینکه چنین کار انجام ندم من هول یک شنبه مرخصی ساعتی میگیرم و میرم ساعت فروشی که مدتها از جلوش رد میشدم و ساعتهای مارک دارش مدتها بود چشمم رو گرفته و فکرم رو به خودش مشغول.من نسبت به کادو خریدن خیلی حساسیت دارم.دلم میخواد بهترین چیزا رو به دیگران هدیه بدم.همون چیزی که اگه کسی به خودم بده خوشم بیاد.طبیعتا" در مورد کیس که دوسش دارم سنگ تموم میذارم...

بعد از نیم ساعت چرخ زدن  و در نظر گرفتن سلیقه تو و خودم بهترین انتخاب یه ساعت CK بند چرمی صفحه مشگی بود.از تصور ساعت تو دست تو کلی ذوق کردم و قند تو دلم آب شد.بدون معطلی بدون در نظر گرفتن فاصله دو هفته ای باقیمانده تا روز تولدت پول رو دادم و ساعت مال من شد  که بدمش به تو .و نوشتن برگه گارانتی منوط به این شد که تو ساعت رو بپسندی.با اینک من عاشق سورپرایز کردنم ولی ۲ روز مهلت داشتم نظرت رو بدونم که خوشت آمده یا نه.بهت اس ام اس دادم كه بياي كارت دارم.دلم ميخواست همون روز بياي ولي مثل هميشه خستگي و كار رو بهانه كردي.فرداش آمدي ساعت رو نشونت دادم.خوشحال شدي.خيلي خوشت آمد.خيلي تشكر كردي.جوري كه از خوشحاليت خوشحال شدم.تو آسمونا سير كردم.همه چي يادم رفت.دوباره يادم رفت چرا دوست نداشتم.دوباره احساساي خوب.خنده.واينكه از اينكه هستي خوشحالم.و با دنيا عوضت نميكنم.ساعت رو ازت گرفتم كه 7 آبان كادو گرفته شده بهت بدمش.شب با هم حرف زديم.خوب و خوش و سرحال.گفتي موقع خواب بهت اس ام اس ميدم.با اينكه هميشه يادت ميرفت اين بار اين كار رو كردي.منم خوشحال شدم.اصلا" به اين فكر نكردم براي اينكه دوسم داشته باشي مجبورم بهت باج بدم...صبح بعد از مدتها خوشحال بيدار شدم.

ميدونم عاشق  عكسي.2 تا عكس سياه و سفيد كه خودمم خيلي دوسشون دارم رو ريختم رو فلشم.بردم عكاسي.اندازه 20*25دادم چاپشون كنن.كه قاب گرفته اش روز تولدت هديه ات رو كامل كنه...از در نظر گرفتن صورتت واي كه چه حال خوبي داشتم.

قرار بود شب بياي دنبالم چون ماشين ندارم برسونيم خونه.مثل هميشه تو راه بگيم و بخنديم و بستني بخوريم ...

ساعت 5 زنگ زدم گفتي قبل از حركت بهت خبر ميدم.ساعت 6 زنگ زدم بهت بگم در اوج كارمم.كه دير تر بياي.كه معطل نشي. گفتي راه افتادم. جواب خوبي به من كه پرسيدم چرا زنگ نزدي  ندادي.من هم عصباني و خسته از اين همه بد قولي تو...بعد از يه ربعي كه دم شركت منتظر بودي و منم ميدونستم كه امدي ولي از اينكه زنگ نميزني داشتم حرص ميخوردم زنگ زدي و انگار نه انگار گفتي كارت رو بكن من منتظر ميمونم.ولي مگه من ميتونستم.عصبانيت از تو و اينكه اون پاييني منجر به اين شد كه دكمه Shut down رو بزنم و ...

از لحظه سوار شدن تا خود خونه يك كلمه هم بينمون رد و بدل نشد.چرا. پرسيدي حالا چرا مثل بچه ها قهر كردي؟؟؟

دوباره يادم افتاد چرا دوست نداشتم.چرا نميتونم دوست داشته باشم...